Perfekcja staje się podejrzana. Patricia Urquiola x Heimtextil 2026
Patricia Urquiola „Among-all” / Heimtextil Frankfurt 2026 / Zdjęcia: Messe Frankfurt
Najważniejszy głos tegorocznych targów Heimtextil 2026 nie należał do dekoracyjnych wzorów, lecz do surowej esencji materiału. Instalacja Patricii Urquioli „Among-all” stała się manifestem nowej drogi eksperymentu — przestrzenią, w której design przestaje udawać absolutną kontrolę, a zaczyna słuchać tego, co ma do powiedzenia sam surowiec. To nie była kolejna ekspozycja „ładnych” dywanów, ale lekcja nowej hierarchii wartości.
Urquiola mówi wprost, że forma nie powinna być głównym celem projektowania — ważniejszy jest proces i „negocjacja” z materią. I to dokładnie czuć w „Among-all”: obiekty są połączone wspólną logiką i poszukiwaniem nowych sposobów odzysku, przerabiania, ponownego użycia. Nie w tonie moralizowania. Raczej z potrzeby ciekawości: co się stanie, jeśli odpad potraktuję jak surowiec premium, a maszynę jak współtwórcę?
Najbardziej czytelnym bohaterem tej historii jest ECONYL®, surowiec od firmy Aquafil — materiał z odpadów (m.in. sieci rybackich i resztek przemysłowych), pokazany w dwóch stanach. W wersji tekstylnej pojawia się jako frędzlowana tkanina obiciowa, która buduje nowy typ „miękkiej rzeźby” — monumentalnej, ale ciepłej, trochę jak mebel i instalacja jednocześnie. W wersji „granulatu” staje się punktem wyjścia do obiektów tworzonych z pomocą technologii: Urquiola stawia pytanie, co się dzieje, kiedy pozwalamy maszynie „malować” swobodniej. Efekt to formy, które wyglądają jak trójwymiarowe obrazy albo tekstylia zastygłe w ruchu — zaskakująco miękkie wizualnie, mimo że są „twarde”.
„Among-all” / Heimtextil Frankfurt 2026 / Zdjęcia: Messe Frankfurt
Ten wątek szczególnie porusza: odwaga w niedoskonałości. Urquiola podkreśla, że praca z materiałami z odzysku często daje rezultat mniej „wypolerowany” niż przywykliśmy oglądać w designie. Ale właśnie o to chodzi. W 2026 perfekcja coraz częściej wygląda podejrzanie. A ślad procesu, przypadek, odchył, nierówność — zaczynają brzmieć jak prawda.
W centrum instalacji wita odwiedzających srebrzysta, hybrydalna „istota” z Ohoskin — innowacyjnego materiału wytwarzanego z odpadów skórki pomarańczy. To gest symboliczny: niby obiekt cyfrowy, futurystyczny, a jednak zbudowany z tego, co biologiczne i odrzucone. Urquiola mówi, że nie wierzy w czystość, a raczej w transformację — i w „Among-all” ta transformacja dzieje się na oczach widza: między rzemiosłem a przemysłem, między tkaniną a rzeźbą, między kontrolą a współpracą.
„Among-all” / Heimtextil Frankfurt 2026 / Zdjęcia: Messe Frankfurt
„ W centrum instalacji wita odwiedzających srebrzysta, hybrydalna „istota” z Ohoskin — innowacyjnego materiału wytwarzanego z odpadów skórki pomarańczy. ”
„Among-all” / Heimtextil Frankfurt 2026 / Zdjęcia: Messe Frankfurt
Co to oznacza ?
Estetyka Błędu (Glitch Aesthetic): Maszyna nie jest już tylko narzędziem do precyzyjnego powielania, ale partnerem, któremu pozwala się na „własne zdanie”
Projektowanie jako dialog z materiałem: słuchanie surowca, jego potencjału i jego ograniczeń.
Odpad jako nowy luksus: materiał z odzysku przestaje być kompromisem — staje się nośnikiem innowacji.
Maszyna jako współautor: rośnie estetyka „kontrolowanego przypadku”